بهداشت روان‍ی در کودکان ناشنوا
ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٢ امرداد ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: بهداشت روان‍ی در کودکان ناشنوا

 

تعریف بهداشت روانی : منظور از بهداشت روانی ،سازگاری فرد با محیط اطراف خود می باشد.

در صورتی که فرد بتواند خود را به راحتی با محیط اطراف تطبیق دهد ، قابلیتهای خود را بروز دهد و فاقد اختلالات عاطفی و رفتاری باشد ، از بهداشت روانی بر خوردار است . 

 

٭والدین در تامین بهداشت روانی کودک ، نقش مهمی به عهده دارند .

٭نقش مشاوره در مورد افرادی که به نوعی دچار نقص و محرومیت جسمی ، حسی ، حرکتی می باشند  از اهمیت وافری برخوردار است

برای دیدن متن کامل به ادامه مطلب بروید


 

 

 

 

مشکلات عاطفی در افراد ناشنوا

 

افراد ناشنوا دارای مشکلات عاطفی – اجتماعی بسیاری می شوند که عبارتند از:

1)عدم فراگیری نمادهای اجتماعی 2)اختلال در برقراری ارتباط با دیگران 3) اضطراب و رفتارهای نامناسب به دلیل نداشتن اعتماد به نفس کافی 4) ترس از پذیرش از طرف دیگران 5) مقاومت و منفی گرایی 6) گوشه گیری 7) افسردگی 8) ضعف خودآگاهی ، تصور از خود منفی و حرمت – خود پایین 9) دوری از بازی های کلاسی 10 ) ترس از برخورد با افراد ناآشنا  11) دوسوگرائی عاطفی

 12) ناپختگی اجتماعی

 

 با افراد ناشنوا چگونه باید برخورد کرد؟

٭ در برخورد با افراد ناشنوا باید آرام و شمرده صحبت کرد و موقع صحبت روی خود را به سمت فرد نگه داشت تا بتواند با لب خوانی منظور ما را درک کند. صحبت با صدای بلند باعث می شود که وی نتواند منظور ما را درک کند . چون در این حالت ، لب خوانی مشکل می شود .

 

٭  باید ضمن درگیر نمودن آنان در فعالیتهای اجتماعی ، محیطی با کمترین محدودیت ارتباطی را برای آنان فراهم آورد . نحوه رفتار اعضای خانواده و جامعه با کودک ناشنوا در رشد عاطفی و سازگاری اجتماعی و آمادگی آموزش مهارتهای زبانی و تحصیلی بسیار مهم و تعیین کننده است . خانواده و اجتماع  ضمن پذیرش واقع بینانه مشکل فرد ناشنوا باید در جهت یاری  رساندن به او برای پرورش استعدادها و تواناییهایش مساعدت نمایند .

 

٭  بر مبنای تحقیقات انجام شده ، حضور دانش آموزان ناشنوا یا کم شنوا در کلاسهای عادی و ابراز توجه کافی از سوی معلمان و همکلاسی ها، می تواند موجب سازگاری این کودکان با افراد عادی گردد.

                                       

٭  عمده ترین مسائل ناشنوایان مشکلات ارتباطی و زبانی است ، چرا که نخستین مرحله ارتباط گفتار است . کودکان عادی به طور طبیعی در محیطی پر از زبان کلامی احاطه می گردند و با تمرین و تعمیم صدا به اشیاء و موقعیتها ، زبان  را می آموزند . در کودکان ناشنوا ، فهمیدن و درک معانی از طریق دیدن حادث می شود . مشکلات ارتباطی آثار روانی و رفتاری نیز بر ناشنوایان به جا می گذارد .

 

٭  در تربیت کودک ناشنوا و کمک به رشد او ، وظیفه اصلی بر عهده خانواده است . باید وضعیت واقعی کودک پذیرفته شود و ضمن آنکه احساسات خود را کنترل می کنند ، بهترین اقدام را در جهت کمک به وی برگزینند. قبول ناشنوا از طرف خانواده و اجتماع و شناخت تفاوتهای او و کنار آمدن با آن نیازمند عشق و علاقه ، صبر و حوصله و برخورد منطقی است . جامعه نیز در قبال ناشنوایان مسئولیت مهم و خطیری دارد .

 

 

٭٭٭ نتیجه پژوهش در کشورمان نشان می دهد : مادران کودکان استثنایی به حمایت روانی بیشتری نیاز دارند. چند تن از محققان کشورمان اخیرا با مقایسه 78 تن از مادران کودکان استثنایی شامل کودکان کم توان ذهنی ،نابینا یا ناشنوا و 29 نفر از مادران دانش آموزان سالم متوجه شدند ، فراوانی مشکلاتی نظیر افسردگی ،اضطراب ،پرخاشگری و ترس مرضی در مادران کودکان استثنایی به مراتب بیش از دیگران است و این مادران به حمایت روانی و اجتماعی بیشتری نیاز دارند .

در حال حاضر در ابعاد روانی ، اجتماعی و آموزشی ناشنوایان ، مطالعات و تحقیقات گسترده و وسیعی صورت گرفته و یا در حال انجام است و افقهای روشنی در جهت رشد و تعالی ناشنوایان پیش روی آنان است.

 

طبق آمارهای موجود حدود 5/1 درصد از افراد جامعه را ناشنوایان و سخت شنوایان تشکیل می دهند و از هر ده هزار تولد ، 2 کودک دارای افت شنوایی شدید پایدار حسی و عصبی هستند .

 

 

 

 

                                                  

                                                             تنظیم از:  الهه قربانی