ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

 

خدایا!

 

به هرکه دوست میداری

 

بیاموز که عشق از زندگی بهتر است.

 

وبه هرکه دوست تر می‌داری بچشان

 

که دوست داشتن از عشق بهتر است.


(دکتر علی شریعتی)

 

 


یادگیری نهفته
ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: یادگیری نهفته

مقدمه

 

موجود آدمی ، از همان آغاز ، نه تنها توجه خاصی به آموختن نشان داده ، بلکه کوشیده است که چگونگی امر آموختن را نیز دریابد و از زمان باستان ، تنی چند از افراد هر جامعه متمدنی در مورد فرایند یادگیری نظر و عقیده خاص خود را ابراز داشته اند .

 

یادگیری در زندگی عادی چندان مساله مهمی به شمار نمی آید . به گمان بسیاری از افراد غیر فنی و غیر متخصص ، فرض مسلم بر آن است که فرد از راه تجربه و شاگردی و کار کردن با استاد کار علم و هنر می آموزد  و جز این هیچ مشکلی وجود ندارد . در واقع امر یادگیری از آغاز تاریخ زندگی بشر به همین منوال بوده است و معلمان و مربیان هرگز به خود زحمت نداده اند و یا در این باره فکر نکرده اند که کیفیت یادگیری چیست و چه اصول و ضوابطی بر آن مترتب است (محمد، پارسا،1374)

 

نقش یادگیری در همه صحنه‌های زندگی نمایان است. یادگیری تنها آموختن مهارتی خاص یا مطالب درسی نیست؛ بلکه در رشد هیجانی، رشد شخصیتی، تعامل اجتماعی انسان دخالت دارد. انسان یاد می‌گیرد که از چه چیزی بترسد، چه چیزی را دوست بدارد و کجا چگونه رفتار کند. در واقع نوزاد از همان لحظه تولد درگیر فرآیند یادگیری می‌شود و این توانایی است که باعث پیشرفت و تفاوت روزانه او از انسان‌های یک نسل قبل از خودشان می‌شود.(همان منبع )

 فرآیند یادگیری با توجه به اهمیتش همیشه مورد توجه بوده و در این مورد دانشمندان بسیاری اظهار نظر، پژوهش و نظریه پردازی کرده و جواب بسیاری از سوالات را روشن کرده‌اند، بطوری که می‌توان با صراحت و اطمینان در مورد اینکه "یادگیری چیست ؟، چگونه رخ می‌دهد و عوامل موثر کدام هستند ؟ " بحث کرد. (سایت wikipedia  )

 

فردی که مسئله یا چیزی را یاد گرفته است تغییرات حاصل از آن را همواره با خود دارد و در مواقع لازم به اجرا در می‌آورد. توانایی‌های بالقوه یادگیری در فرد نوعی توانایی ایجاد می‌کند، بدین معنی که " تغییرات پایدار در رفتار" نتیجه تغییر در "توانایی‌ها" است، نه تغییر در رفتار ظاهری. طرف دیگر این توانایی‌ها همیشه مورد استفاده قرار نمی‌گیرند بلکه بعضی مواقع بصورت بالقوه هستند و هر وقت موقعیت و فرصت استفاده فراهم شود؛ از حالت بالقوه خارج و به حالت بالفعل (عمل) در می‌آیند. مثلاً فردی که دوچرخه سواری را یادگرفته است، اگر موقعیت

 دوچرخه سواری برای او فراهم نباشد این توانایی بصورت بالقوه در فرد باقی می‌ماند و هر وقت موقعیت و فرصت دوچرخه سواری فراهم شود (مثلاً یک دوچرخه در اختیار او قرار گیرد) این توانایی از بالقوه به بالفعل (حالت عمل) در می‌آید. این بدان معنی است که یادگیری هیچ وقت از بین نمی‌رود. (پارسا،محمد،1374)

 

 

 

 

 

برای دیدن متن کامل  به ادامه مطلب بروید